Yoruldum Gel Ey Sevgili Yar - M. Edip CAFANALI

Yoruldum Gel Ey Sevgili Yar


(Hiç gel(e)meyecek sevgiliye ithafen…)

Yoruldum gel ey sevgili,
Yoruldum gelen günden,doğan güneşten,batan aydan,
Hep böyle mi sürecek yalnızlığım?
Nereye baksam hüzün,nereye baksam aldanmışlığım.
Bir gemi kalkmaz mı limandan mutluluklar ülkesine,
Adaletin,insanca yaşamın egemen olduğu,
 Savaşların olmadığı masal diyarına.
Yoruldum sensizlikten ey sevgili,
Eskiden bir yetimle oturup ağlarken,
Şimdi her gün sensizlikle ağlıyorum.
Suçsuz yere kıyılan canlar gibi
Çaresizlik içinde boğuluyorum.
Artık sadece haksızlıklar değil 
Gözlerinin hayali de acıtıyor canımı.
Naçar bekleyişlerim can çekişiyor.
Bir haberin mutluluk çiçekleri açtıracak
Çoraklaşmış aciz yüreğimde.
Yoruldum,gel ey sevgili,
Gösterişe batmış hayatlar,
Kibir denizinde yüzen suretlere inat,
Aşk türküleri söyleyelim yar.
Sahte gülüşlere ,yalan sözlere savaş açmış
Adanmışlık ve gül kokan sevdamızla,
Gel ey sevgili,
Durmak üzere olan,
Senin için atan şu yorgun kalbim için gel…

[email protected]

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
31Ekm

İyilik Bulaşıcıdır!

10Tem

Mucze Kurtuluşun Adı Beyzanur

10May

Geri Dönsünler Ama Nereye?

02Mar

Kara Tenli Esmer Çocuklar

14Şub

Dostla Hasbihal